www.napiprojekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
Daj mi to.
Trafię w okno kierowcy tej ciężarówki.
To zbyt proste, stary.
Hej!
Myślę, że się wkurzył.
Hej, gnojku. Wracaj tu, widziałem cię.
O mój Boże!
- Teraz jest tu strasznie. - Witaj w nowojorskim szpitalu dla lalek.
Mieszkam tu całe życie, a nie wiedziałem, że takie miejsce istnieje.
Nigdy nie urwałeś ramienia w swoim G.I.Joe?
Tak, ale robiłem to celowo.
To była ofiara wojny.
Kim jest nasza ofiara?
Russell McCulley. To wszystko jest jego.
- A dzieciak? - Arvin Dooley.
Potknął się o ofiarę i zadzwonił pod 911.
Ktoś nieźle pokroił jego rękę.
Ma przeciętą tętnicę promieniową.
Mam tu coś.
Tętniczy krwotok, dźgnięto go tam.
Kierunek krwi wskazuje, że potknął się, chwycił się regału,
po czym przysypały go lalki.
Możliwe, że zmarł w skutek szoku, zanim się wykrwawił.
- Dlaczego ktoś go zabił? - Nie ma śladów włamania.
Gotówka jest nadal w kasie, a żadna z lalek nie zginęła.
I brak śladów włamania, chociaż chłopak mówił, że było otwarte.
Wywieszka „Zamknięte” jest w oknie, pewnie zamykał już zakład,
ale nie miał okazji zamknąć drzwi.
Lewa ręka jest zaciśnięta, ciągle coś mocno trzyma.
Stężenie pośmiertne, szybki i mocny ścisk.
Ta lalka ma w sobie coś, za co warto było umrzeć.
Tłumaczenie + synchro >>> Irish <<<
*** KRYMINALNE ZAGADKI NOWEGO JORKU S02E09 *** *** MIASTO LALEK ***
Dr McCulley zazwyczaj zostaje po godzinach.
Głownie, żeby nadrobić zaległości w papierkowej robocie.
Zamykamy o 18:00.
Doktor?
Próbujemy traktować to jak prawdziwy szpital.
Mamy izbę przyjęć i godziny odwiedzin.
To wszystko dla dzieci.
Kiedy oddają nam swoje zepsute lalki, chcemy, by wiedzieli, że są pod dobrą opieką.
Było coś wyjątkowego w tej lalce, którą miał w ręku?
Secret Sofie.
Przywieziono ją wczoraj popołudniu.
Myślę, że doktor ją naprawił.
Mogę pokazać wam dokumentację.
Pani Felton, czy wie pani, dlaczego ktoś chciałby zabić dr McCulley'a?
Nie.
Jacyś niezadowoleni klienci, byli pracownicy?
A może miał problemy rodzinne, cokolwiek, co mogłoby nam pomóc.
Pewna pani przysyłała swoją lalkę kilka razy, była niezadowolona z naprawy, ale to było kilka miesięcy temu.
Poza tym, doktor skarżył się na World Send.
Firmę dostarczającą paczki?
Niektóre lalki przychodziły z innych stanów.
Pakujemy je ostrożnie i odsyłamy, ale ostatnio doszły nas słuchy, że docierają uszkodzone.
Czy pan McCulley miał żonę, albo z kimś się spotykał?
Ostatnio był sam, ale przez jego życie przewinęło się kilka kobiet.
- Byłaś jedną z nich? - Nie.
Nie miałam tego szczęścia.
Wybaczcie.
Czy to podejrzany?
Nie, patrzę na te pudła za nim. Dostarczone ubiegłej nocy.
Żadnej z nich nie otworzono, a ta na samym dole, jest wilgotna.
Jest zamoczona od spodu.
Prawdopodobnie stała na śniegu.
Ktoś dostarczył te paczki wczoraj wieczorem.
Nie ma śladów więzów, otarć ani ran postrzałowych.
W ogóle nie widać żadnych obrażeń.
Mam tutaj kilka tabletek i pół szklanki wody.
Ale nie wiem, czy to są środki nasenne czy witaminy.
To chyba morderstwo, bo raczej nie popełniła samobójstwa.
To lista rzeczy do zrobienia przygotowana na jutro.
Jeśli masz zamiar się zabić, po co planować wizytę w pralni.
Była kelnerką.
Tak?
Jak można pozwolić sobie na takie mieszkanie z pensji kelnerki?
Wydaje mi się, czy ona się uśmiecha?
Niektórzy, znajdują spokój w śmierci.
Tak.
To nie jest jej rękawiczka.
Hej.
Gdy Lauren nie otwierała, zaczęłam się niepokoić.
Byłyśmy sąsiadkami przez osiem miesięcy.
Ale... czułam, jakbym znała ją od zawsze.
Wiem, że to głupio zabrzmi, ale czułam, że coś jest nie tak.
Więc... wezwałam dozorcę.
Nie myślała pani, że jest w pracy, albo poszła coś załatwić?
Wczoraj mi powiedziała, że źle się czuje i chce dzisiaj poleżeć w łóżku.
Carolyn.
- Wszystko w porządku? - Och, Dale, to straszne.
Lauren odeszła. Ona... nie żyje.
Co? Co się stało?
To detektyw Bonasera, ja jestem detektyw Flack.
Dale Straker.
Przepraszam, ale czy to morderstwo?
Sprawdzamy wszystkie nagłe i niewyjaśnione zgony.
Oczywiście.
- Powiedziałaś im o kłótni, tak? - Nie, przecież, to nie było nic ważnego.
Wczoraj, słyszeliśmy jakieś głosy dochodzące z mieszkania Lauren.
Nie wiem, co o tym sądzić, ale brzmiało to dość ostro.
- O której to było godzinie? - Myślę, że koło 17:00.
Słyszeliście, o co się sprzeczali?
Nie, to nie tak, nie podsłuchiwaliśmy. Jednak ton rozmowy był niepokojący.
Skończyło się na trzaśnieciu drzwiami.
Drugi głos należał do mężczyzny, czy kobiety?
Do kobiety, na pewno. Bardzo rozgniewany kobiecy głos.
Rhonda Chavez?
Spójrz, zanim zaczniesz opowiadać wzruszającą historię, musisz wiedzieć, że i tak nie wydam ci paczki.
Nie mogę wyciągać paczek z ciężarówki. Muszę dostarczyć je pod adres na pudle.
Chciałbym porozmawiać o Russellu McCulley. Dostarczacie paczki, do jego szpitala dla lalek.
- Tak, wiem o tym. - Byłaś tam zeszłej nocy?
Nie mogę uwierzyć, że do was zadzwonił.
Powiedzenie komuś, by pilnował swoich spraw, jest teraz przestępstwem?
- Zależy, w jaki sposób to powiedziałaś. - Pewnie powiedział, że mu groziłam.
Zarzucił mi, że nie uważam na jego lalki.
Zadzwonił do mojego przełożonego. Jeśli będzie jeszcze jedna skarga, stracę pracę.
Więc, tak. Wściekłam się trochę i powiedziałam mu to prosto w twarz.
- A co potem? - Wyszłam.
Wyszłaś drzwiami frontowymi, czy przez zaplecze?
- Nie słyszałam twojego nazwiska. - Detektyw Taylor, Kryminalne Biuro Śledcze.
- Którymi drzwiami? - Wyszłam tyłem.
Co wieczór robię to samo. Parkuję ciężarówkę w alei.
Wchodzę, odstawiam paczki i wychodzę.
Tu jest napisane „delikatne”. Mam już dość potłuczonych lalek.
A ja mam już dosyć skarg, rozumiesz?
Drzwi zamknęły się automatycznie.
Czy coś się stało?
Russell McCulley został zamordowany.
- Co? - O której dostarczyłaś paczki?
Późno,
to był mój ostatni postój gdzieś pomiędzy 18:30 a 19:00.
To już po zamknięciu.
Czy był ktoś jeszcze w szpitalu poza Russellem McCulleyem, kiedy tam byłaś?
Nie.
- Ktoś widział, jak pani wchodziła? - Nie, jak mówiłam, było późno.
- Jak bardzo byłaś na niego wkurzona, Rhonda? - Nie wystarczająco, by go zabić.
Jeśli nie masz zamiaru powiedzieć, że mam prawo zachować milczenie,
muszę wracać do pracy.
Przepraszam.
Jestem Harry Ellis, sąsiad z przeciwka.
Zastanawiam się, jak długo to potrwa?
Większość czynności zakończymy za kilka godzin, ale to nadal pozostanie miejscem zbrodni.
Och.
Panie Ellis, był pan w domu wczoraj około 17:00?
Tak.
Słyszał pan odgłosy kłótni dochodzące z mieszkania pani Redgrave?
Coś słyszałem, ale tak, jak mówiłem oficerom, nauczyłem się ignorować hałasy.
Więc, to zajmie około tygodnia, zanim będzie można zakupić to mieszkanie, tak?
Tak, zwykle nie pozwalamy na sprzedawanie mieszkań, dopóki nie wywietrzeje zapach śmierci.
Ja tylko pytałem.
Nie musi się pan denerwować.
Rak żołądka.
Więc utrata włosów była spowodowana chemioterapią.
Miała tylko 28 lat.
Ten typ nowotworu rzadko atakuje osoby w tak młodym wieku, ale jednak to się zdarza.
Ale pomimo zaawansowanego raka, nie był on przyczyną śmierci.
Przyczyną śmierci była niewydolność oddechowa.
Widzę odbarwienie na płucach. Tutaj są aż szare.
Powierzchnia twarda i gumowata?
Tak, doktorze.
Narządy wewnętrzne są zniszczone rakiem i zabiegami chemicznymi.
Więc, niewiele mogę wywnioskować.
Dopóki nie dostaniemy wyników toksykologii.
Dokładnie.
Jak długo mogłaby żyć? Licząc, że zmarłaby na raka.
Trzy do czterech miesięcy.
Ciekawe, czy o tym wiedziała?
Dzięki, Sid.
Może powinniśmy wrócić do hipotezy samobójstwa.
Mogła sobie w tym pomóc.
Może nie chciała czekać na śmierć.
Miała w lodówce zdrową żywność, w domu dużo leków na raka.
Nie wygląda mi na to, że poddała się bez walki.
Myślę, że Lauren Redgrave naprawdę chciała żyć.
/Nazywam się Sofie.
Dobra, Mac...
sprawdziłem wnętrze naszej lalki, nie ma w niej narkotyków, gotówki ani mapy skarbów.
niczego, co wskazywałoby, dlaczego ofiara ściskała tą lalkę.
- Jakie wnioski? - Brak, nie ma żadnej wskazówki,
dlaczego ta lalka miałaby mieć jakieś znaczenie.
Ślady krwi innego dawcy?
Nie, wiemy tylko, że mechanizm głosowy był uszkodzony. Lindsay właśnie go naprawia.
Może jednak coś w niej znajdziemy.
Swoją lalką bawisz się tak samo dobrze, jak ja bawiłem się z moją?
Tak, masz ten odłamek wyciągnięty z rany ofiary?
Ta mała ręka, jest narzędziem zbrodni.
Tani kubek styropianowy.
Ktoś go ścisnął, gdy zupa była jeszcze gorąca.
Flack. Tak, tak.
Zawsze chodzi o czarne rękawiczki.
Tak, to ma związek z zupą.
Też jestem trochę głodna.
Spotkamy się tam?
Mieszam trutkę na szczury z jajecznicą.
Zawsze na to polecą.
Przykro mi, że musieliście na to patrzeć.
Stolik dla dwóch?
- Nie. - Nie, dziękuję.
Przyszliśmy zadać tylko kilka pytań Może nam pani powiedzieć,
kto dostarczył wczoraj jedzenie pod 837 West 57?
Oczywiście, ja.
Świetnie, mogłabyś podnieść prawą rękę?
Znaleźliśmy twoją rękawiczkę.
Trzy dni temu, miała mnie zastąpić.
Nie przyszła, prawie mnie zwolnili.
Okrzyczałam ją przez telefon.
Źle się z tym czułam, więc poszłam się z nią zobaczyć.
- Wyjaśniła, dlaczego nie przyszła? - Powiedziała, że była chora.
Dlatego przyniosłam jej zupę.
- I to na pewno było błędem. - Dlaczego?
Oskarżyła mnie, że próbuję ją zabić.
- Nie chcę tego, to jest trujące. - To jest zupa. Lauren, twoja ulubiona.
- Jesteś chora, powinnaś coś zjeść. - W warzywach są pestycydy.
Do produkcji tych opakowań używają chemikaliów, które przenikają do jedzenia.
- A te kurczaki, są nafaszerowane hormonami. - Co się z tobą dzieje?
Nie chcę umrzeć!
- Lauren, o czym ty mówisz? - Wyjdź stąd!
Po prostu wyjdź!
Postradałaś zmysły.
Nigdy wcześniej nie widziałam jej takiej.
- Czy przyniosłaś Lauren coś oprócz zupy? - Nie.
Dobrze.
Dziękuję.
Hej.
Nie powiedzieliście, jak ona zginęła.
Zatrucie arszenikiem.
To było przyczyną śmierci.
Jak wiesz, truciznę podać najłatwiej.
Możemy wykluczyć leki, które znaleźliśmy w mieszkaniu.
Podobnie, jak żywność znalezioną w lodówce.
W zupie również nie znaleźliśmy trucizny.
To oznacza, że będziemy musieli wrócić do mieszkania i zbadać wszystko, co nadawało się do zjedzenia.
Badanie histopatologiczne wskazuje, że była truta od dłuższego czasu.
Zazwyczaj mogę określić od ilu tygodni, ale ponieważ nasza ofiara straciła włosy, nie mam wystarczającej próbki.
To pomogłoby nam zawężyć listę podejrzanych. Z kim miała kontakt, kiedy była truta.
Kiedyś spotykałem się z piękną dziewczyną, której wypadały włosy.
Zmierzam do tego, że kiedy będziesz w mieszkaniu ofiary, mógłbyś poszukać jej włosów w odpływie prysznica.
Pod prysznic raczej nie chodziła w peruce.
Długi blond włosy, które znajdę w odpływie, będą pochodziły z okresu, kiedy zaczęła chemioterapię.
Masz coś, Hawkes?
Pełno podejrzeń, żadnej pewności.
Tak to już bywa.
Słyszysz to?
- Jest dobry. - Tak.
Naprawdę dobry.
Wiesz, nie sądzę, że Lauren powiedziała komukolwiek o raku.
Strakerowie o tym nie wspomnieli, a Darcy nie miała o tym pojęcia.
Ciężko przechodzić przez to samemu.
Na pewno było jej ciężko.
Teraz rozumiem, dlaczego kładła się do łóżka w peruce i z makijażem.
Jeśli umarłaby podczas snu, chciał ładnie wyglądać.
Tak, i wyglądała.
Hej, Hawkes, chodź tutaj.
Zobacz to, na górze torebki.
U samej góry.
- Zszywka była ruszana. - Jest w innym miejscu.
Na tej też.
Coś tutaj mamy.
- Hej, Hawkes. - Tak?
Herbata jest zmieszana z arszenikiem, opiłkami żelaza, siarczkiem i oliwinem.
Żaden z tych składników nie jest wymieniony na opakowaniu.
A ostatni cztery składniki tworzą pył meteorytowy.
Pył meteorytowy?
Ja tego nie wymyśliłam.
- Dlaczego znalazły się w herbacie? - To pytanie bez odpowiedzi.
Wiem, że można go znaleźć na zboczach kraterów.
Używa się go na polach golfowych.
To dziwne i trudne do wyjaśnienia, ale nie jest śmiertelne.
Tylko arszenik zabił Lauren Redgrave.
Wynik badania jej włosów metodą absorpcji, potwierdziło,
że była truta od siedmiu miesięcy.
Taką zatrutą herbatę mógł kupić każdy w jakimkolwiek sklepie.
Myślisz, że ktoś chciał zniszczyć producenta?
Myślę, że może być więcej ofiar niż Lauren Redgrave.
Oddałam lalkę do naprawy po lekcjach, wczoraj popołudniu.
Czy lalka pani córki jest cenna?
Dla Abby, Sofie zawsze była cenna, ale czy jest w niej coś specjalnego? Nie.
- Dlaczego oddała pani lalkę do szpitala? - Abby powiedziała, że Sofie nie wydaje dźwięków.
- Jak długo ma tą lalkę? - Od roku.
Pani Drake, to ostatnie pudełka.
Dziękuję, chłopcy.
Luke, nie zapomnij o korepetycjach w poniedziałek.
A ty Jason, napisz wypracowanie z historii.
Pani Drake, sprawdziliśmy rejestr rozmów z lalkowego szpitala.
- Pan McCulley dzwonił do pani zeszłej nocy. - Tak, zostawił wiadomość na poczcie głosowej.
Mówił, że jak będę miała czas, to mogę odebrać lalkę.
Ale teraz, muszę odebrać córkę.
Jasne, dziękujemy.
Dzięki.
Może wcale nie chodziło o tą lalkę?
Może użył jej do samoobrony?
Trzymał ją zbyt mocno.
Widziałaś kiedyś miejsce zbrodni, w którym ofiara walczyła o broń z napastnikiem?
Można wziąć broń i włożyć denatowi do ręki.
Pasuje idealnie.
To znaczy, że walczył z napastnikiem o broń, tak jak w tym przypadku.
Rozumiesz? Zgłodniałaś?
- Nie, muszę wrócić do laboratorium. - Tak, tak. Ja też.
To nie jest zwykła lalka.
Jest droga... ale nie o to chodzi.
W reklamach twierdzą, że można jej powierzyć sekret.
Właściciel lalki może zarejestrować wiadomość...
tajemnicę... I odtworzyć ją ponownie.
Popracowałam nad tym...
/Znowu widziałam jak się całowali.
/Tym razem byli nadzy /i widziałam wszystko.
/Mówiła coś w stylu: /„Och, dotknij mnie, tak jest dobrze.”
/To nie było zwykłe dotykanie. /Cicho, to tajemnica.
Wygląda na to, że widziała dwie osoby w intymnej sytuacji.
Doktor naprawił lalkę i usłyszał sekret.
Czy można za takie coś zabić?
Zależy, kogo mogło to skompromitować.
Wróć do początku.
/Znowu widziałam jak się całowali.
/Tym razem byli nadzy /i widziałam wszystko.
Czekaj, cofnij.
/...i widziałam wszystko.
Wyizoluj głos w tle.
/Znowu widziałam, jak się całowali.
/Tym razem byli nadzy /i widziałam wszystko...
To jakiś dzwonek.
Ta dziewczynka widziała coś w swojej podstawówce?
Dowiemy się, kiedy ją spytamy.
Abby, Sofie powiedział mi, że macie sekret.
Powiesz mi, co to takiego?
Nie, to się jej nie spodoba.
Jestem pewna, że Sofie nie będzie miała nic przeciwko.
Nie wydaje mi się.
Tajemnice, są jak obietnice.
I trzeba ich dochować.
Przykro mi, mnie też nic nie powiedziała. Pytałam ją po drodze.
W porządku, kochanie. Jesteś bardzo dzielna.
Abby, obiecuję ci, że nie będziesz miała kłopotów.
Nikogo tym nie zdenerwujesz.
Tak naprawdę, nikt się nie dowie, że mi powiedziałaś.
Możesz mi powiedzieć.
Nie, nie mogę.
Dobra wiadomość, tylko jedno opakowanie zostało zatrute.
Opakowanie z mieszkania Lauren Redgrave.
Zła wiadomość, Harry... to ta metka.
To mi mówi, że opakowanie pochodzi z pańskiego sklepu.
Więc, ktoś majstrował przy moich produktach.
A to przypadek, że pana sąsiadka kupiła zatrutą herbatę?
Nie otrułem jej.
Wie pan, że metkownice sklepowe można identyfikować tak samo, jak broń?
Pozostają na nich specyficzne znaki.
Każda metkownica zostawia inne ślady.
To wszystko jest bardzo interesujące.
Czemu miałbym ją zabijać?
Zadaliśmy sobie to samo pytanie i wiesz co?
Sam dałeś mi na nie odpowiedź. Byłeś zainteresowany jej mieszkaniem.
Czy słyszysz, to, co mówisz?
Zabiłem ją dla tego mieszkania? Jest malutkie.
Ale z widokiem. Wystarczyłoby przebić ścianę dzielącą wasze mieszkania.
Nie planowałeś tego osiem miesięcy temu, Harry?
Nie mam pojęcia, o czym pan mówi.
Dobrze, więc zacznę od początku. Zastanawialiśmy się, jak Lauren Redgrave,
może pozwolić sobie na takie mieszkanie. Więc to sprawdziliśmy.
I dowiedzieliśmy się, że poprzedni właściciel, George Milfy,
zostawił je w spadku swojej ulubionej kelnerce.
To musiało cię wkurzyć.
Wiesz co? Tak, wkurzyło.
Jesteśmy wspólnotą.
Musimy zaakceptować potencjalnych dzierżawców.
Takie są reguły,
i George Milfy złamał je zza grobu.
Kto jeszcze wiedział, że jego wola złamała zasady?
Ja jej nie zabiłem.
Nie mógłbym tego zrobić, ja nie morduję ludzi.
Nasza dziewczynka jest dość uparta.
Nie wyciągnęłam z niej żadnych informacji.
Kiedy znaleźliśmy lalkę na miejscu, nie działała.
Ale pielęgniarka powiedziała, że McCulley ją naprawił.
Więc, musiała zostać uszkodzona podczas walki.
Jeśli doktor usłyszał tą samą wiadomość, co my, mógł pomyśleć, że Abby była świadkiem czegoś niewłaściwego.
To by wyjaśniało, dlaczego zadzwonił do matki Abby.
Ale takiej wiadomości nie zostawiłby na poczcie głosowej.
Jednak faktem jest, że doktor ściskał lalkę.
Ktoś chciał ją odzyskać, ponieważ wiedział, co jest na niej nagrane.
Dobrze, znalazłeś coś na próbce materiału?
Sól... octan potasu, to substancje, którymi w czasie zimy posypuje się ulice.
- Co z odciskiem z narzędzia zbrodni? - Brak dopasowania w bazie danych.
Dobra, wróć tam i pokop głębiej, musimy znaleźć coś, co należy do zabójcy.
Będziesz musiał zrobić coś więcej, niż tylko się na to gapić.
Czekam, aż do mnie przemówi.
Ach, może najpierw postawisz mu drinka?
To wszystko co mamy w tej sprawie.
Wiesz, co Mac mówi w takiej sytuacji.
- Kop głębiej. - Kop głębiej.
Pamiętasz morderstwo Hutchinsona?
Bleecker Street?
Oleisty odcisk.
Pamiętam.
Jeśli nie pomoże odcisk, może pomóc coś, co na nim będzie.
- Dokładnie. - Dzięki.
Stella, słyszałem, że twoja ofiara miała raka, tak?
Tak, to smutne, bardzo smutne.
- Rozwiąż to, dobrze? - Jasne.
Co robisz?
Nie musisz tego robić.
Uczono mnie, że jeśli okażesz komuś szacunek, może uda ci się do niego zbliżyć.
Chcesz grać dobrego glinę, ja będę złym. Nie ściągnę butów.
Przypuszczam, że nie miałeś okazji pastować podłogi.
Nie, nie miałem. Marmury Bronxu.
- Co to takiego? - To linoleum.
/Chwileczkę.
Znaleźliśmy odcisk palca na narzędziu, którym zabito pana McCulleya.
Znaleźliśmy też ślady substancji zwanej rod.
Dokładnie na tym odcisku.
- Co to ma wspólnego ze mną? - Widzieliśmy, jak pakowała pani biżuterię do auta.
Rodu używa się do platynowania białego złota.
Wie pani co nieco na temat platynowania.
Właściwie, to wiem o fizyce sztuki.
Jedno z moich nowych zajęć, pokazuję uczniom jak zamieniać zwykłą biżuterię
w prawdziwe dzieło sztuki.
Myślę, że ten zwykły odcisk, który znaleźliśmy na narzędziu zbrodni...
może należeć do pani.
Jestem tego pewna.
Kiedy zawiozłam lalkę Abby, pan McCulley miał innego klienta,
Kiedy czekałam, podniosłam z lady uszkodzoną rączkę lalki.
Mam nadzieję, że nie będziecie tego traktować, jako dowodu kluczowego.
Skąd pani wie, że mówimy o uszkodzonej rączce?
Detektyw Messer po prostu powiedział, że znaleźliśmy odcisk na narzędziu zbrodni.
Zrozumiałam, że musicie o tym myśleć, ponieważ to jedyna rzecz, której tam dotykałam.
Gdzie pani była w noc morderstwa, pani Drake?
- Sugerujecie, że jestem podejrzana o morderstwo? - Nie, jeśli odpowie pani na moje pytanie.
Byłam na kolacji.
Poda nam pani numer kogoś, kto może to potwierdzić?
Oczywiście.
Myślałem, że miałaś grać dobrego glinę.
- Jest coś nie tak z tą kobietą. - Wiem, na wszystko miała gotową odpowiedź.
- Danny... - Tak?
Sprawdźmy, czy ma odpowiedź na to.
Tony.
- To pilne. - Dobrze.
Przechwyciłem wyniki DNA.
Na oku znalezionym w korytarzu Monicy Drake, jest krew.
- Tak? - Pasuje do Russella McCulleya.
Niepokoisz mnie, Mac, co to za mina.
- Co z niej wnioskujesz? - Że to nie koniec,
odwołajcie wieczorne spotkania.
Oko lalki, znaleźliście poza mieszkaniem Monicy Drake,
co oznacza, że zabójca pana McCulleya mieszka w tym samym budynku.
Chwileczkę, nie rozumiem. Uważasz, że mordercą jest ktoś inny niż Monica Drake?
Potwierdzono jej alibi, nie była w pobliżu szpitala w czasie morderstwa.
Ale Mac, znaleźliśmy to oko pod jej drzwiami.
Na zewnątrz, Lindsay.
Obrona stwierdzi, że to był korytarz, do którego każdy ma dostęp.
Mamy rod na odcisku i krew ofiary na oku.
Wydaje mi się, że to wystarczy, by zdobyć nakaz.
Dobrze.
Więc, znajdźmy coś w mieszkaniu, lalkę, lub krew doktora.
Monica Drake zna zabójcę.
Wygląda, że pani Drake, była dosyć zajęta.
Tu jest więcej nasienia, niż w banku spermy.
Ty coś masz?
Jakiś biały proszek. Jest więcej na podłodze.
Trochę tu nie pasuje, ponieważ reszta mieszkania jest wysprzątana.
To świetnie, ale potrzebujemy krwi. Nie ma niczego?
Ani kropli.
Już wiem.
Widzicie?
Okna.
Śnieg.
Na oknie po lewej i po prawej śnieg jest nienaruszony.
Tak, a śnieg na środkowym oknie jest przygnieciony.
Ktoś wszedł przez to okno.
Mamy sól.
Podobnie, jak na sukience lalki.
Nasz morderca dostał się tędy.
Nie wiem, Mac. Nie ma tu drabiny przeciwpożarowej,
nawet kosza na śmieci. W jaki sposób dostał się na górę?
Jeśli to ma być prawda, to szukamy kogoś z New York Knicks.
Nie, szukamy Rhondy.
W najlepszym przypadku, to dowody poszlakowe.
Wiesz, możemy powiązać Ellisa z herbatą i mamy motyw.
ale nie możemy udowodnić, że on otruł Lauren Redgrave.
Jeśli się nie przyzna, nic nam to nie da.
Wróćmy do Darcy Sullivan.
Trutka na szczury zawiera arszenik, a znaleźliśmy go wewnątrz rękawiczki.
Tak, ale w jakiś sposób uzyskałaby dostęp do pudełka z herbatą i jaki miała motyw?
I po co miałaby truć kogoś, kto i tak, był już bliski śmierci?
Nikt nie wiedział, że ona ma raka.
Odpowiedziałem, na pytanie bez odpowiedzi.
- Naprawdę? - Tak.
Z wiolonczelą?
To będzie dobre.
Dobra, chcę, żebyście patrzyli dokładnie tutaj, dobrze?
Kalafonia.
Produkt używany do nacierania włosia smyczków.
Dokładnie.
Czasami do kalafonii dodaje się opiłków metali, żeby wydobyć idealne dźwięki.
Jednym z tych metali jest pyl meteorytowy.
To wyjaśnia skąd się wziął w herbacie.
Dobra, czekajcie, nie chodziło o pokój z widokiem, ale o przestrzeń.
Panowie, mamy dobry motyw, tylko nie tego sąsiada.
Jest pan naprawdę dobrym muzykiem, panie Straker.
Dziękuję.
I bardzo cierpliwym zabójcą.
Truł ją pan arszenikiem przez ostatnie siedem miesięcy.
Zaraz po tym jak Lauren Redgrave odziedziczyła mieszkanie od George'a Milfy'ego.
- Podejrzewacie niewłaściwą osobę. - Nie, podejrzewaliśmy niewłaściwą osobę.
pana sąsiada, Harry'ego Ellisa. To był nasz pierwszy podejrzany.
Gdyby połączył swoje mieszkanie z mieszkaniem Lauren, miałby piękny widok.
Ale panu, potrzebny jest pokój dziecinny.
Dlatego ją pan zabił, tak?
Nie rozumie pani, Lauren... Carolyn i ja, byliśmy jak rodzina.
Jak sądzę, właśnie dlatego tak łatwo mógł ją pan podtruwać.
Powiedz mi coś, Dale, czy kiedykolwiek dodałeś arszenik do jedzenia?
Może, gdy Carolyn przyrządzała jakieś danie, zanosiłeś je, do Lauren.
Użyłeś znajomości swojej żony z Lauren, by mieć dostęp do jej mieszkania, jedzenia...
Posłuchaj, to szalone. Ja nie otrułem Lauren Redgrave.
Och, zrobił to pan.
Widzisz, kalafonia jest bardzo brudząca,
klei się do dłoni, dostaje pod paznokcie.
Nawet o tym nie pomyślałeś, kiedy dodawałeś arszenik do torebek herbaty, prawda?
Chciałbym porozmawiać z moim adwokatem.
Dobrze, może mu pan wyjaśnić, dzięki czemu pana złapaliśmy.
To powinno być proste.
Proszę bardzo, lista Lauren, na następny dzień.
Zapłacić rachunki, zrobić pranie i och... dać Dale'owi 7.95$...
Cena z pudełka herbaty.
Acha, panie Straker?
Chciałam tylko panu powiedzieć, że Lauren miała nieuleczalnego raka.
Miała przed sobą tylko trzy miesiące życia.
Więc, tutaj zaparkowałam. Na lewo od drzwi.
Miałam miejsce na załadunek i rozładunek.
Sól.
Stąd wzięła się na jego butach.
Hej, Mac. Chyba widziałem to już wcześniej.
Dziękuję, chłopcy.
Luke, nie zapomnij o korepetycjach w poniedziałek.
Wygląda, że mamy ślad.
- Kazała ci włamać się do lalkowego szpitala? - Nic takiego nie miało miejsca.
- Pani Drake nie ma z tym nic wspólnego. - Daj spokój, Luke.
Wysłała cię tam, żebyś wykradł lalkę, tak?
Hej! Co robisz? Daj mi to!
Ale to spieprzyłeś.
- Miałeś tylko odzyskać lalkę a nie zabijać Russella McCulleya. - To był wypadek, straszny wypadek!
Po prostu powinien oddać mi lalkę.
Spanikowałeś...
więc poszedłeś do niej.
- Chyba go zabiłem. - Gdzie lalka?
Były kłopoty, nie odzyskałem jej.
To nieporozumienie.
Tajemnica córki, dotyczyła pani.
Widziała panią, udzielającą „prywatnych lekcji” Lukowi Fisherowi.
Mamusiu, wszystko w porządku?
Tak, tak jest dobrze.
Mamo? Mamusiu?
Abby... kochanie, wracaj do łóżka.
Powiedziała jej pani, żeby to było tajemnicą.
Ale ona zdecydowała się komuś o tym opowiedzieć,
komuś, komu ufała.
Znowu widziałam jak się całowali, tym razem byli nadzy i widziałam wszystko.
Mówiła coś w stylu: „Och, dotknij mnie, tak jest dobrze.”
To nie było zwykłe dotykanie.
Cicho, to tajemnica.
Abby, ciasteczka gotowe.
Dźwięk, który słyszeliśmy, dochodził z pani kuchni.
Nie dowiedziałabyś się o tym, gdyby lalka się nie zepsuła i doktor nie poznał tajemnicy.
Dlatego zadzwonił do pani tej nocy, ponieważ był zaniepokojony.
/Mówiła coś w stylu: /„Och, dotknij mnie, tak jest dobrze.”
- Pomyślałem, że powinna pani to usłyszeć. - Abby ma wybujałą fantazję.
Powiedziałaby mi, gdyby zobaczyła coś takiego w szkole.
Odbiorę lalkę jutro.
Dlaczego to zrobiłeś, Luke?
Gdyby ludzie się dowiedzieli, nie pozwoliliby nam być razem.
Teraz zdradzę pani tajemnicę.
Nikt nie wiedział, że Abby przyłapała panią... z Lukiem Fisherem.
Nic na tej kasecie nie wskazuje, że to mogła być pani.
/Znowu widziałam jak się całowali.
/Tym razem byli nadzy /i widziałam wszystko.
Dla innych mogło to brzmieć jak...
dwójka dzieciaków, zabawiająca się na boisku.
Ale, ponieważ gryzło panią sumienie, brzmiało to dla pani tak, jak rzeczywiście było.
Pani i nastoletni chłopak.
Czy to ma znaczenie, że go kocham?
Tłumaczenie + synchro >>> Irish <<<
>> Napisy pobrane z http://napisy.org << >>>>>>>> nowa wizja napisów <<<<<<<<
www.tvsubtitles.net